කතා කතා

 පාලු මාවතේ ඇය ඇදුනේ ජීවිතේ ම මූසල කල  ඒ දවස සිහි කරමින්. (විශාල වත්ත කෙලවර බුදුන් වදින්න මල් ටික කඩන්න ගිය කෙල්ලට ලිංගික අතවර කරන්න තිරිසන් මිනිහෙක් සැරසෙනවා ඒ අහිංසකිව මඩුවට ඇදන් යනකොට  කෑ ගහන සද්දෙට අම්මා දුවන් එනවා කැත්ත අරන් .කෙල්ල ඇස් වහගත්තා බයටම නමුත් ඇය ඇස් අරින විට ඒ පාපතරයගේ මන්න පාරක් වැදිල අම්මා මෙලොව හැර ගිහින්. ඇය ඔහුගේ කාම බිල්ල වෙන්න ආසන්නයි. ඔහු ඇයව අතොරක් නැතිව සිප වැලද ගත්ත. අම්මා පද අදිනව .ඇයව ඔහු කාමුක ගොදුරක්  කරගන්න සැරසෙනකොට නොසිතූ ලෙස ඔහුට වැදුන කැති පහර ඔලු කටුව සිදුරු කරන් ඇතුලට ගියේ කෙල්ල පරක්කු වුණ නිසා අප්පච්චි අතින් අම්මා ගෙනාව මන්නෙන් ඒ අදමය මෙලොව හැර යනව) සදින්මා~ මගේ අප්පච්චි අපේ අම්මා එයට නැගිටින්න කියන්න අප්පච්චි අනේ අප්පච්චි (ඒ වෙනකොට අම්මා මෙලොව හැර ගිහින් කෙල්ලයි අප්පච්චි අම්මගෙ ලේ කදුලූ වලින්ම සෝදල දැම්ම) සියල්ල සිදුවී අවසන් ඔවුන් සතුව දේපල ඉඩම්  රාශියක් තිබුණ මහා ධනවතුන් නමුත් සරල සාමාන්ය ගැමි දිවි පෙවතක් ගෙනියපු ඔවු න්ට සංසාර කරුමයක් විපාක දුන්න. (දේපල වලට කෑදර මන්ත්‍රී සහෝදරයා සදෙව් ගේ පියා කෙල්ලගේ මාමා මේකට උදව් කරන්න...

  ඔහු සදෙව් තේනුවර . ප්රසිද්ධ බිස්නස්මන් කෙනෙක් වගේම ජඩ වැඩ කරන ඇමතියෙක් වුන මිස්ටර් තේනුවර ගේ එකම පුතා ඊට නොදෙවන නොසන්ඩාලය සල්ලි ආකරයක්. දුශාන් &  නිකේශ් කොල්ලගෙ හොදම යාළුවො දෙන්න. (කොල්ලො තුන් දෙනා drinks ගන්නව කොල්ලගෙ room එක ඇතුලේ) කමල ~මෙන්න මේ තේක දීපං බන් බේබි ට (කෙල්ල බයේ ගැහි ගැහි උඩට නැග්ග) (රූපයෙන් කඩවසම් හිතක් පපුවක් නැති සල්ලි මත නිදන අමනයගේ හැටි ඒ සෝස මල හොඳින් හඳුනයි) සදින්මා~ මේ අයි කමින් . සදෙව්~ කමින් කමින් අයිසේ.මොනවද ගෙනාවෙ ආහ් . සදින්මා~බයිට් අයියේ ගෙනාවෙ. කමල අක්කා වැඩක් එකයි මම.. සදෙව්~ එ අනාත මූසලී උඹ කෝමද බැල්ලි මට අයියේ කියන්නේ පට්ට බැල්ලි සර් කියපන් .හැමදාම මම තොට කියනවනේ. සදින්මා~ මම අනාත නෑ අයියේ මගේ තාත්තා ඉන්නව.please කට තිබ්බ පලියට ඔහොම කතා කරන්න එපා අයියේ. සදෙව්~ උඹ ට මම එක පාරක් කිව්වා උඹේ තාත්තා මිනීමරුවෙක් උඹේ අම්මා වේ# ගෑනියෙක් . උඹ පොඩි වේ# ගෑනි (කෙල්ලගේ අතේ තිබ්බ බයිට් පිගාන බිම සී සී කඩ .කදුලූ වැටෙනව ඒ සෝස පාට දෙකම්මුල් තෙත් වෙලා) සදෙව්~හහ් හා වේ# අහුලපන් එකින් එක බැල්# room එකම කෑව වැස්සි සදින්මා ~අයියා ඔය දන්නේ නැති එව්වා කතා කරන්න...

 සුදු වැලි මළුවේ දිගට එළා ඇති සලුව මත හිඳ උන් මා සිලි සිලි හඬින් සැලෙන බෝපත් දෙස දෑස් තබා ගෙන හිඳ පිරිත් පොත් සහ දහම් පොත් ටික අසුරා පසෙක තබා ගැඹුරු හුස්මක් හෙළා දෙනෙත් තද කර වසා ගත්තේ හිතට දැනෙන නොනිම් සුවය තවත් විඳ ගනු වස් ය. " සුදු හාවී.....  " විදුළියක් කෙටුවා සේ ඒ හඬ මනස අභ්‍යන්තරයෙන් දෝංකාර දුනි. " සුදු නෙළුම ..... " " හිතට තියෙන්නේ පුදුම සැනසීමක් නේද ....?" " හ්ම්...ඔයාට පිං මහත්තයෝ .... මට මේ සැනසීම දෙනවට.." " අනේ ... එහෙම කියන්න එපා... සංසාරේ දිගේ අපි යන කොට ... අපිට තැනකදි වැටහෙනවා මේ හැම දේකම අනියත බව.... එදාට අපි නිවන් මාර්ගය හොයා ගෙන ඒකේ ගමන් කරනව .... ඒක මං කියල දුන්නා විතරයි .. . ඔයා ලස්සනට ඒක අල්ලා ගත්තා...." " ඒත් මං කවදාවත් ඒ පැත්ත ගැන හිතලා තිබ්බේ නෑනේ " ඔහු මගේ අතැඟිලි ස්පර්ශ කළේ හරිම සියුම්ව ය. හරිම ලෝභ කමිනි. " අපි මේ සසර ගමන හිමින් යමු...... දවසක අතාරින්න සිද්ධ වුනොත් අතාරින තැනට හිත හැදුනොත් අතාරිමු..." " මාවත් ...." මා කෙළින් ම බැලුවේ ඒ තරු නෙත් දෙසය. " නෑ මැණික ..... ඔයාව අල්ල...

  වේලාව හැන්දෑවේ 6යි.වෙනදට වඩා ඇඟට මාර මහන්සියි.හැමදාමත් වගේ හිතේ වේදනාවෙන්.ඒක දැන් පුරුද්දකට ගිහිල්ලා. කොලඹ ජොබ් එකට ඇවිල්ලා දැනට මස 9 ක් විතර වෙනවා.මේ මාස නවයට එකම දවසක්වත් එයා එක්ක තත්පරයක්වත් කතා කරන්නවත්,මොහොතක් බලන්නවත් මට පුලුවන් කමක් තිබුනේ නැහැ. එත් මොහොතක්වත් නැතිව ඉන්න බැරි තරමට මම එයාට ඇබ්බැහි වෙලා.අදින් හරියටම අවුරුදු දෙකකට කලින් දිල්හාරාව මට හම්බුවෙන්නේ අහම්බෙන්.හරිම දුප්පත් පවුලක කෙනෙක් විදියට ඉපදිලා කරුමක්කාර මම ලඟට ආවේ ගිය ආත්මේ එයා කරපු කරුමයක් නිසා වෙන්න ඇති. ====================== මුල්ම හමුවීමේදී වචන දෙක තුනකින් පටන් ගත්ත අපේ සම්බන්ධය දුර දිග ගියේ අපි හිතුවට වඩා ගොඩක් වෙනස් විදියට.මාස දෙකෙන් තුනෙන් එයාට මාවත් මට එයාවත් නැතිව ඉන්න බැරි තරම් අපි ලන් වුනා. ගෙදරට හොරෙන් හම්බවුන වාර අනන්තයි.දිල්හාරා දුප්පත් වුනත් එයාලගේ දෙමවිපියෝ ගමේ නමක් තියාගෙන හිටපු පිරිසක්.ඉතින් මම වගේ රස්තියාදු කාරයෙක්ට එයාල කැමැත්ත දේවිද? නැහැ. ඔයාල හිතුවා හරි.එයාල කවදාවත් මට කැමැත්ත දුන්නේ නැහැ.එ් නිසාමයි අපි දෙන්නා තීරණය කලේ ගෙදරට හොරෙන් අපේ සම්බන්ධය තියාගන්න. දින සති ගෙවිලා ගියා.අපි දෙන්නා ල...

  උදේ පාන්දරම ගාමිනී මාමාගේ කඩය තුලදී මුහුණදුන් මිහිරි අත්දැකීමේ මතකය ගුලිකරගෙන පාසැල වෙත පියනැගූ සුද්දිව සිංහල ගුරුවරයාට හසු උනේ ප්‍රමාද වී පැමිනි නිසාය.. දඬුවමක් ලබාදීම උදෙසා ඔහු සුද්දිට පාසැලේ තිබූ ගබඩා කාමරය වෙත ඈව රැගෙන ගියේය.. ගබඩා කාමරය තුල තවත් ලමුන් කිහිපදෙනෙක් පරණ පොත් වගයක් පෙට්ටිවලට අසුරමින් සිටියහ.. " හ්ම්... දැන් ඔය බෑග් එක පැත්තකින් තියල අනිත් ලමයි එක්ක පොත් ටික අසුරනව.." ගුරුවරයා මදක් කේන්ති ගිය ස්වරූපයෙන් පැවසීය... සිංහල ගුරුවරයාගේ කතා විලාශයට සුද්දිගේ සිත රිදිනි.. නමුත් නියෝගයට අවනත වී පොත් අසුරන්නට පටන් ගත්තාය.. උදේ පාන්දරම ලැබූ මිහිරිතම අත්දැකීම තවමත් ඈගේ සිතේ හොල්මන් කරන්නට විය.. එය සිහිවෙන වාරයක් පාසාම සුද්දිගේ යෝනිය තෙත්වී ගියේය.. ගතින් ඈ පාසැල් ගබඩාව තුල සිටියද සිතින් තවමත් ඈ අතීතයේ සැරිසරමින් ඒ ලැබූ මිහිරියාව සිහිපත්කරමින් පසුවූවාය.. එම නිසා කරන වැඩේ අතපසු උනේ ඈටත් නොදැනුවත්වමය.. " සෙව්වන්දි... මොකද ඔය කරන්නෙ.. එලෝ විකාරෙන් මෙලෝ අතගාන්නෙ නැතුව හරියට වැඩේ කරනව.." ගුරුවරයාගේ කෝපාන්විත හඬින් යලි මෙලොවට ආ සුද්දි ලැජ්ජාවෙන් නැවතත් පැවරූ රාජකාරිය ...

  මල්වර වෙලා ස්නානෙට යන ගමනේ..මනකල් වෙලා ඇතිලීමෙන් නාන තැනේ...මල්වර තරුන අගනන් දැක අල්ලමිනේ...ඇල්නොව රනින් ආතුර කල කුමරුවනේ.... " අනේ අම්මෙ මගෙ බඩ රිදෙනවා😢😢 රෑට නින්ද යන්නෙත් නෑ ඇගටත් හරි නෑ"...හැමදාම උදේම නැගිට්ටම මදුගෙ කටින් කියවෙන්නෙ ඔය වචන ටික තමා..අම්මටත් දැන් ඒ ටික අහලාම එපා වෙලා..හැමදාම දෙහි දෙනවා කෝපි දෙනවා ඒත් කිසිම ගුනයක් මදූගෙ ඇගේ පේන්න නෑ.."හැමදාම ඕක ඇවිත් මට කීවට හරියන් නෑනේ කෙල්ලෙ ගිහින් බෙහෙත් ටිකක් ගනින් කියලා බෙහෙත් ගන්න ගියත් දොස්තරනම් කියන්නෙ මදූට ඇති ලෙඩක් නෑ කියලා...ඔහොම හැමදාම උදේ ඉදන් අඩලා අඩලා ඇදට යන මදූට රෑටත් නින්දක් නෑ ඇග උඩ නගිනවා,ඇග අත ගානවා හැමතිස්සෙම කවුරු හරි ඇවිත් රිද්දනවා...ඒත් ආව කෙනෙක් නැ..ඉවසලා බැරිම තැන මදු ගිහින් මේක අත්තම්මට කීවේ අම්මට වඩා වැඩි යමක් ඇයට තේරේන නිසා."මොකක්ද කෙල්ලෙ අර කසුන් ලමයා එක්ක තිබ්බ සම්බන්දෙට උනේ කියලා ගත් කටටම අත්තම්මා ඇහුවම මදු පුදුම උනේ මේ දේටයි ඒ දේටයි තියෙන සම්බන්දෙ හිතාගන්න බැරි තැන..."අනේ අත්තම්මෙ ඒක නැති වෙලා දැන් මාසයක් විතර වෙනවා රන්ඩු කර කර හැමදාම ඉන්න බෑනෙ"මදු කියද්දි ආත්තම්මා මොකුත...

  කෙටිකතාවකි. ආකිරිකන්දේ වීරසේන "සර් පොඩි අවුලක් මං ඇතුළට එන්නද? " දොරටුව අබියස සිට මා ඇමතූ මාගේ සහකර පර්යේක්ෂකවරයාගේ හඬ තරමක් වෙනස් වී ඇති බැව් මට දැනුණි. "ඔව් සේනක එන්න එන්න…. " මම කියවමින් සිටි පොත පසෙක තබමින් ඔහුට ඇතුළට එන ලෙස ආරාධනා කළෙමි. "සර් අපි 'වීරසේන'හොයාගත්තට පස්සෙ මෙන්න ඒක දැකලා පිස්සෙක් ඇවිල්ල  'වීරසේන' එයාය කියලා....." ඇත්තෙන්ම ඔහු පැවසූ විලාසය අනුව මට කිසිත් හරිහැටි වටහාගත නොහැකි විය. "එයා කොහොමද 'වීරසේන' වෙන්නෙ?.. අයියෝ මොන පිස්සෙක්ද අපේ වැඩට බාධා කරන්න එන්නෙ.. මං මුල ඉඳලම කිව්වා මීඩියා වලට දැන්මම දන්නන්න එපා කියලා.. ඒත් කොහෙද ඉතින් දැන් මොකද වෙලා තියෙන්නෙ? " "අපි පොලීසියට කිව්ව සර්... පොලීසිය මිනිහව පිස්සන් කොටුවට බාර දීලා හැබයි සර් ව හම්බවෙනකන් මුකුත්ම කන්නෙ බොන්නෙ නෑ කියනවලු.. මිනිහ ජීවිතේ නැති කරගන්නවයි කියනවලු... ඒ මිනිහලු 'ආකිරිකන්දෙ වීරසේන'  සර්ට විස්තරේ කියන්න ඕනෙ කියනවලු ඉතින් සර් දැන් පොලීසියෙන් තමා කිව්වෙ සර්ට ටිකක් ගිහිල්ල ඒ පිස්සා කියන්නෙ මොනාද බලන්න කියලා නැත්තං ප්‍රශ්න වෙයිද දන්...